Tradycje hafciarskie w Dobrzeniu Wielkim są tradycjami wpisanymi w historię lokalną miejscowości, w dzieje historyczne Górnego Śląska i Śląska Opolskiego, a także przez swój charakter w historię poszczególnych rodzin. Zwyczaj przekazywany jest z pokolenia na pokolenie, jest stale odtwarzany przez wspólnotę w relacji z ich otoczeniem, historią. 

W tradycji ludowej hafty i wyszycia występowały w ścisłym powiązaniu ze strojem. Krój stroju, materiał z jakiego był wykonany, typ użytych nici miał wpływ na barwę, ornament, kompozycję haftu. Haft pełnił nie tylko funkcję zdobniczą, informował także o zamożności i pozycji społecznej właściciela, a także był swoistym wyróżnikiem danej społeczności, gdyż różnice w haftach występowały w obrębach danej wspólnoty, miejscowości, czy parafii.

W hafcie wykonywanym przez mieszkanki Dobrzenia Wielkiego, podobnie jak w hafcie śląskim, dominują motywy roślinne – kwiaty i gałązki o naturalistycznych lub mocno stylizowanych formach. Najbardziej charakterystyczny jest motyw róż, nazywany różami śląskimi, które przedstawiane są w rozkwicie lub pączkach. Kwiaty te są głównymi motywami wyszywanymi na fartuchach i narożnikach chust. Haftuje się je ściegiem płaskim, atłasowym.

Krajowa Lista Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego